--L0veLesS--

อีกแล้ว

 

อาการโมโหแทบคลั่งแบบนี้  เธอเองก็ต้องเคยแน่นอน เคยโมโหจนแทบจะฆ่าคนได้บ้างไหม  บางทีก็รู้สึกเหมือนตัวเองโรคจิตนะ

 

เกิดอาการแบบนี้จะทำยังไงดี

 

จะลองตอบดูก็ได้นะเพราะตอนนี้ชั้นก็ยังไม่ได้ทำอะไร  ใครที่คิดว่าชั้นกรีดข้อมือตัวเองเพราะโมโหละก็  คิดใหม่นะ นั่นน่ะอุบัติเหตุจริงๆ ถึงชั้นจะบ้า แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นนั้น

 

อีกแล้ว

 

คนบางคนชอบสั่ง  ชอบโวยวายทำตัวเป็นแม่งาน  แต่สุดท้ายก็โยนงานใส่คนอื่นหมด

 

ตัวเองไม่ได้ทำอะไรแท้ ดันชอบคิดว่าตัวเองทำงานเยอะ   อันนี้ขอบอกว่าเจอมามากกว่า 1 คน นะ

 

อีกแล้ว

 

เคยรู้สึกว่าเซงเพราะคนที่แอบชอบเป็นไปไม่ได้บ้างรึเปล่า  รู้สึกว่า เอ ทำไมชั้นเจอบ่อยจัง  รึว่าเรายังไม่ได้จริงจังน้า

 

อันที่จริงก็มีหลายคนนะ  แต่ชั้นก็แค่แอบปลื้มในใจอ่ะ  พอซักหน่อยก็ แป่ว!  แล้วก็ลืม  ง่ายดีมะ

 

มีคนเคยบอกชั้นว่า 

 

เวลาที่ความรักเข้ามาหา  ชั้นมักจะปล่อยมันไป  ด้วยเหตุผลงี่เง่าๆ 

 

เวลาชั้นมีความสุข ชั้นก็มองไม่เห็นความรัก  ส่วนเวลามีทุกข์  ชั้นกลับไม่ต้องการมัน

 

แล้วชั้นต้องการอะไร?

 

อีกแล้ว

 

 

และแล้ว ในที่สุด หลังห้าวันอันแสนน่ากลัวผ่านพ้นไป ชั้นก็กลับมาสู่สถานที่ซึ่งจิตใจปรารถนา ที่ซึ่งตัวชั้นเป็นที่ต้องการ มีความสำคัญ และได้รับความรักอย่างมากล้น

เมื่อลุถึงที่แห่งนี้ ความยากลำบากต่างๆที่ผ่านมาแล้ว ดูราวกับฝันร้ายที่ได้ผ่านพ้นไป และชั้นได้ลืมตาตื่นขึ้นมาในห้องแสนสวยงาม

บางครั้ง ชั้นได้แต่ตั้งคำถามกับตัวเองว่าที่จริงแล้ว ชั้นเพียงแต่ตื่นขึ้นจากฝันร้าย หรือขณะนี้ชั้นกำลังหลับฝันดีอย่างแสนสุขกันแน่

เธอเองก็คงเป็นเช่นเดียวกัน มีทั้งฝันร้ายและฝันดี ชั้นได้แต่ภาวนา ขอให้เธอได้พบกับความฝันอันแสนสุข อย่างมากล้น ฝันร้ายอย่าได้เยี่ยมกรายมาพบพาน ตลอดกาล ตลอดไป และชั่วนิรันด์